Lentekriebels in Bourgogne

 Ik ben dol op de Lente. Elke dag veranderd er wel iets in de natuur, komt er in de tuin weer een nieuw bloempje piepen, de vogeltjes bouwen aan hun nest en zingen hun mooiste lied. Maar vooral... mijn witte vriendjes komen weer buiten. 

Blij als een kind in de speelgoedwinkel ben ik van zodra ik die witte kopjes weer over de berg zie komen. Eindelijk weer wat leven rond huis na die lange wintermaanden. Ze staan er weer zo verwonderd bij, de eerste dagen zijn ze schuchter en moeten ze nog wennen. 

Toch zeker die schattige spierwitte kalfjes. Die huppelen vrolijk in het rond en zijn heel speels. Prachtig tussen dat frisgroene gras en de knalgele bloemen die overal verschijnen nu.

Onze tuin staat vol Paardenbloemen. Goed voor de bijtjes. Dit is heel belangrijke eerste voeding voor hen, want veel bloemen staan er nog niet in bloei. Ik pluk er zelf ook een deel om honing van te maken. 

Dat zou heel heilzaam zijn bij reuma en artritis. Dus dat kunnen we goed gebruiken. Shoppen in eigen tuin vind ik zalig.

Ik ben nu dan ook volop bezig met inzaaien en voorbereiden om straks volop te kunnen oogsten. 3x per dag ga ik kijken. Je ziet alles gewoon groeien.

Geweldig vind ik dat. En straks kunnen we dit allemaal opsmikkelen. Lekker gezond, want ik gebruik geen pesticides of andere rotzooi.  En de grond is bewerkt met paardenmest. Komt helemaal goed hier. Ik kijk al uit naar het "oogst-seizoen".

En ondertussen blijf ik schilderen en creatief bezig zijn. Ik heb er nooit zo veel tijd voor gehad als nu.

De inspiratie is er en het ene na het andere schilderij vloeit uit mijn penselen. Ik amuseer me geweldig goed en vind het zalig om te doen.

En zo vullen wij dus nu onze dagen. Beetje klussen, de wekelijkse wasjes en plasjes,  lekker koken, wandelen en fietsen en creatief bezig zijn. Ik heb me nog nooit verveeld. Daar heb ik geen tijd voor. Het lijkt wel of we op pensioen zijn nu. Ik ga eerlijk zeggen dat ik er wel aan zou kunnen wennen. Ik ga niet in een zwart gat vallen, dat is zeker. 

Alleen jammer van dat reisverbod nu. Zo veel vrije tijd om de familie en vrienden te gaan bezoeken en we mogen er niet naartoe. Sinds Oktober hebben we niemand meer gezien, en dat begint nu toch wel te knagen. Ik mis hen allemaal. Hoop echt dat we mekaar deze zomer allemaal kunnen terugzien. En dat we dan eindelijk voorgoed van die ellende verlost zijn. Love you all. Miss you. Stay safe. X

Heerlijk fietsen langs de voie verte.

 Vorige week een prachtige fietstocht gemaakt in de buurt. We hebben maar een klein stukje gewone weg gedaan, en voor de rest altijd over fietspaden en kanaaldijken gereden.

Het is daar echt prachtig fietsen. En voordeel is dat er geen auto's of andere motorvoertuigen mogen komen.

Het is er ook zo goed als vlak. Met af en toe eens een sas of bruggetje waar je overheen moet. Dus parcours dat voor vrijwel iedereen haalbaar is.

En er staan overal bordjes met de afstand bij op vermeld. Zodat je perfect zelf kan kiezen naar waar, en vooral hoe ver je wil rijden. Handig dus.

Dit ritje gaan we zeker nog eens opnieuw maken. Het was er te mooi om er niet nog eens naartoe te willen gaan. Op een mooi zomers dagje, met de pick-nick in de fietstas.  Genoeg bankjes en mooie plekjes gezien onderweg.

Maar nu is zo een fietstochtje dus eventjes verleden tijd. We zitten weer in lockdown en mogen vanaf vandaag maar maximum 10 km van huis. Het zal dus weer even fietsen en wandelen onder de kerktoren worden. Gelukkig is het hier overal zo mooi, dus ook vlakbij huis.

Blijven jullie ook allemaal veilig en gezond.

Heel veel groetjes.

Love you all. X

#moulinduguécressysursomme #logerenbijbelgen #logerenbijlandgenoten #vakantiebijbelgeninfrankrijk #vakantieinfrankrijk #vacanceenfrance #chambredhotes #fietsvakantieinfrankrijk #bourgogne #bourgogneenvelo 

Kastelenroute

 

Zo staan er hier in de regio ontelbare kastelen die nog (tijdelijk of gedeeltelijk) bewoond zijn. Vele zijn Châteaux de familles en zijn al generaties lang familiebezit. Het is prachtig om al die kastelen op wandelingen, fietstochtjes of cabrio-ritjes tegen te komen. En ik begrijp volkomen dat niet iedereen zijn deuren wil openzetten voor publiek. Maar af en toe is het toch leuk om er zo toch eens eentje aan de binnenkant te bezoeken en eens door de tuinen te wandelen. Het intrigeert me ook om te weten wie er nu woont, of wie het in de tijd laten bouwen heeft en wat er doorheen de jaren allemaal gebeurd is. Dus als je dan zo een stukje geschiedenis kan mee krijgen vind ik dat fantastisch. Maar zelf zo een kasteeltje bewonen en vooral onderhouden..... ik mag er niet aan denken. Wat een werk en wat een onkosten allemaal. Ik beleef liever de fantasie en het misterie errond.

Proper dorp.

 Vandaag zijn we met de groep vrijwilligers van de "comité de fleurissement " een voormiddag zoet geweest met het zuiver zetten van alle bloemenperkjes in het dorp.

We hebben een fijne groep dames, en ook enkele heren, die zich elk jaar ten volle inzetten om van Cressy sur Somme een echte "village fleurie " te maken. We krijgen er ook elk jaar een beoordeling voor,  zoals een hotel sterren krijgt. En we zijn best wel trots op de "2 🌸 🌸 fleurs" van ons dorp. 

We hebben gewoon ook een supergezellig dorp waar iedereen mekaar graag ziet en goed met mekaar omgaat. Ons dorp hangt goed aan elkaar en dat is heel fijn.

En dus had vandaag ook weer iemand voor koffie en fruitsap en heerlijke appeltaart gezorgd.  Want wie goed werkt moet ook goed eten he.

Natuurlijk hebben we de maatregelen gerespecteerd en voldoende afstand bewaard.  Maar het was toch heel fijn om nu met het goede weer terug buiten te kunnen komen en de vrienden terug te zien. De batterijtjes zijn weer opgeladen en ons dorp vaart er wel bij.

Wat zitten we hier toch goed in Cressy sur Somme. Echt een superdorp om in te wonen. 😍❤👍

Toerist in eigen streek, staycation

 Om het allemaal een beetje leuk en gezellig te houden hier met ons tweetjes, gaan we regelmatig op uitstap.  We spelen toerist in eigen streek. Zo hebben we, als we weer open mogen, ook weer veel te vertellen tegen onze gastjes, en veel nuttige tips voor trips.

Zo zijn we onlangs nog een dagje naar Vichy geweest. Vichy dat vooral bekend is van zijn bronnen en thermes,  het water, de muntjes,  Vichy-ruitjes.... vroeger was het een heel welvarende en sjieke stad, en daar kan je nu nog veel van merken. Er zijn heel veel parken, met overdekte wandelpaden, prachtige gebouwen uit lang vervlogen tijden...

Het is een bruisende stad.  Met ( in normale tijden) vele gezellige terrasjes, restaurants, en ook leuke winkelstraten met sjieke boutiques en heel veel delicatessenzaken. Je kan er wandelen langs de rivier Allier langs prachtige aangelegde parken. Hier kan je makkelijk een dagje vertoeven. 

Zo hadden we al vaker dit beeld boven het stadje Cercy-la-tour zien staan als we er passeerden. Maar nu zijn we er echt eens gestopt en gaan ontdekken welk verhaal er achter zat. Het is blijkbaar een beeld dat hier geplaatst is ter ere van de 100e verjaardag van de Maria- verschijning in Lourdes. Een beetje verder rijden, in Nevers meer bepaald, ligt Bernadette van Lourdes opgebaard. Haar lichaam is gebalsemd en ligt in een glazen kist in een kapel bij een kloostergemeenschap in Nevers. Je kan haar daar gaan "bezoeken". En hier in Cercy-la-tour kan je prachtig wandelen en fietsen langs het kanaal.

Onlangs zijn we eens naar een kleinere, maar een van de oudste (heb ik me laten vertellen) wijnstreken van Frankrijk gereden. Saint-Pourcain sur Sioule. Het was een stralende dag, heel mooie streek om door te rijden. En er is een hele grote cave coopérative waar je rustig kan kijken, proeven en kopen.

Afgelopen week maakten we nog een uitstapje naar Autun. Dat is een oude Romeinse stad. Je ziet er nog overblijfselen van de stadswallen, er is een Romeins amphithéâtre,  er staan allerlei torens, oude stadspoorten, kathedraal, tempel,  musea, prachtige gebouwen, gezellige terrasjes, een groot meer.... maar wij ontdekten er ook prachtige natuur en een magnifieke wandeling langs een waterval. Zeker een aanrader, en doenbaar met kinderen. Goede wandelschoenen zijn wel een must. Je kan er trouwens ook gaan rotsklimmen op verschillende parcours. Echt de moeite waard.

En gisteren beleefden we een prachtige dag op de Roche de Solutré bij Macon. De legende wil dat in de oudheid de jagers het wild die rots opjoegen om ze in het nauw te drijven. De dieren stortten zich dan te pletter, waarna de vrouwen van de jagers daar ter plekke de dieren uitbeenden en de vellen stroopten. Men heeft er heel veel beenderen terug gevonden aan de voet van de rots. 

In het Prehistorisch museum aan de voet van de rots ( dat nu jammer genoeg door corona ook gesloten is) leer je dan dat de werkelijkheid minder bloederig was. Maar, wat zou het leven saai zijn zonder al die légendes en heroische verhalen uit het verleden he. Feit is dat het daar boven op die rots prachtig mooi is. Het pad naar boven is goed begaanbaar en je kan de klim maken met kinderen als je ze maar kort bij je houdt, want nergens beveiliging of zo.  Maar de beloning als je boven komt is WWWOWWW.

En laat die rots nu nog eens juist midden in de streek van onze favoriete witte wijn , Pouilly-Fuissé  liggen.... dat nemen we er graag bij. Je vind er de ene na de andere cave de dégustation.  En de streek is werkelijk prachtig om door te rijden. Prachtige huizen, wijndomeinen... alles en pierre ( in dat oude gelige gesteente) en dan die wijnranken zo ver je kunt zien.... Schitterend.

Je ziet, we mogen niet werken IN onze zaak, maar we mogen wel dingen doen VOOR onze zaak. En daar zijn we volop het aangename aan het nuttige aan het koppelen.  Als we straks weer open mogen hebben we hier hopelijk weer geen tijd meer voor. Ondertussen houden wij ons hier rustig en in stilte bezig. 
 

Groetjes aan allen

Love you all.

Wandelen doorheen onze provincie.

Wandelen, wandelen, wandelen..... we hebben in deze Coronatijden al wat kilometers gelopen. In de voormiddag doen we wat klusjes en huishoudelijk werk,  en na het middageten trekken we onze stapschoenen aan om op pad te gaan.

We hebben heel veel boekjes en documentatie liggen over wandelingen "in de buurt" voor onze gasten, maar zelf waren we er nog niet toe gekomen om deze te gaan ontdekken. Een beter moment dan nu gaan we niet meer krijgen denk ik. 

Dus 's ochtends bij de koffie bekijken we het weerbericht en kiezen er de beste streek uit, zoeken daar in de buurt een mooie wandeling. Na het middageten de schoenen en jassen de auto in, en dan zijn we weg voor een paar uurtjes.  We hebben zo al heel veel mooie nieuwe plekjes ontdekt.

Zo hebben we eens een "Kasteelweek " gedaan, waarbij we elke dag vanop de parking van een ander kasteel vertrokken en zo door de parken,  tuinen en Middeleeuwse huisjes rondom passeerden.  Prachtig mooi allemaal.

We hebben ook een weekje de Rigole de l' Arroux gevolgd. Dat is een klein riviertje die langs de grote rivier, de Arroux, vanuit Gueugnon slingert tussen de velden tot in het kanaal in Digoin. In totaal zal dit zo een goeie 15 km à 20 km lang zijn. Maar, wij hebben hem in stukjes gedaan. De auto geparkeerd op 1 van de vele daarvoor voorziene plekjes langs de Rigole en dan telkens 3 à 4 km heen, en weer terug naar de auto. Zo hadden we dan telkens toch 6 a 8 km gedaan. En elke keer was de wandeling weer helemaal anders, ook al liep je steeds langs hetzelfde riviertje. Elk stukje heeft weer nieuwe dingen om te ontdekken, andere uitzichten, andere dieren en kleuren op onze weg. Telkens weer nieuwe mooie dingen gezien. Super.

We zoeken wel graag het water op ook als we gaan wandelen. Langs rivieren en kanalen,  of rond een meer. Altijd mooi om foto's te maken. Je kan er ook goed vogels en andere  dieren spotten. Alle dieren moeten drinken, dus water trekt hen aan. Zo hebben we een prachtige wandeling gemaakt in een

heel moerrassig natuurreservaat in Moulins. De sporen en geuren van wild die we daar konden waarnemen waren echt heel overvloedig. Dat was ook een topdagje.

En als het heel veel geregend heeft en de bossen en velden liggen er te drassig bij, lopen we over de voie verte. Dat zijn eigenlijk fietsroutes die vaak over geasfalteerde oude spoorlijnen gaan. Daar heb ik ook boekjes van liggen vanover  heel Frankrijk. Kilometers lang kan je zo wandelen en fietsen.

De ene dag lopen we ergens in een dal langs een rivier, en de dag nadien over heuvels vol druivenstokken met prachtige vergezichten. Het gaat nooit vervelen. De ene dag hebben we blauwe luchten met volle zon, en de volgende dag dreigen er steeds grote grijs-zwarte wolken boven ons hoofd. Altijd even mooi.

We komen ook elke keer weer andere dieren tegen. Zo zagen we natuurlijk al veel koeien en prachtige stieren, paarden in alle kleuren en maten,  eenden en watervogels, een keertje zagen we een familie kraanvogels in de wei zitten. En we spotten heel veel roofvogels. Buizerds, rode en zwarte wouw, grauwe kiekendief, torenvalkjes die hangen te bidden in de lucht. We hebben al spelende vossenjongen ontdekt. En natuurlijk de gewone boerderijdieren zoals haan en kippen, en de geiten en de bok ruiken we al van ver!

Ik neem honderden foto's.  Eddy moet soms echt op me wachten als ik ergens weer zo een mooi plekje gezien heb waar ik maar niet genoeg foto's van kan nemen. Maar zo kan ik er nadien thuis nog lang van nagenieten. Ik bekijk mijn foto's zelf echt nog veel terug. En dan kies ik weer nieuwe plaatjes uit om een schilderij van te maken. Want ook in mijn atelier wordt de tijd nog steeds nuttig besteed.  Maar dat is een verhaal voor een volgende keer.

Nu gaan we eten. Mosseltjes staan er vandaag op het menu. We missen onze mosselweekends tijdens de winterperiode wel. Maar we eten er zelf wel regelmatig een potje van op. En dan.... de schoenen aan en de paden op. Op naar weer een nieuw avontuur.

Tot de volgende. Stay safe. Love you all.

Witte Kerst

 We hebben het onder ons tweetjes aan het stoveke hier heel gezellig gemaakt tijdens de feestdagen.

Maar toch voelde het maar vreemd dat we familie en vrienden moesten missen. Normaal brengen we de feestdagen altijd in Belgie door. Maar die corona is toch wel een dik egoistisch beestje he, om alles zo naar zijn hand te willen zetten. 

En dus hebben we de tafel mooi gedekt bij de kerstboom. Die Kerstboom stond trouwens voor de 1e keer in onze privé.  Normaal zet ik die in de zaak, omdat we toch altijd daar aan het werk zijn. Nu zitten we altijd in ons huisje, dus mocht het daar wel wat gezelliger zijn.

Gelukkig hadden we ne goeie chef-kok in huis he. We hebben samen gezellig gekookt en we hebben heerlijk gegeten. Met Kerst hadden we Ree met een puree van kastanjes, knolselder en boerekool. Heerlijk. En dan een lekker sausje met champignons er bij. Dat was echt genieten. En met oudjaar hebben we onszelf verwend met allemaal lekkere tapas met vis en fruits de mer.  Daar zeg ik ook nooit neen tegen. 

En om dat allemaal een beetje goed te verteren zijn we elke dag een mooie stevige wandeling gaan maken. We hebben hier voor de gasten verschillende boekjes met wandelcircuits uit de buurt liggen. En die wandelingen zijn we nu zelf aan het doen. Lijkt me straks ook superhandig als ik mijn gasten op pad wil sturen, als ik er zelf al geweest ben. Dan weet ik of het zwaar is, of niet. En of ze goed aangeduid zijn. Alles voor de gasten he. 

En zo kwamen we dit jaar op 2e Kerstdag op de Haut Folin en de Mont Beuvray terecht. Dat zijn de 2 hoogste bergen hier in de buurt. Allebei rond de 8 a 900 meter hoog. Ze liggen op een goeie 50km van ons verwijderd. En daar kwamen we in de sneeuw terecht. Toch nog een witte Kerst dus.

Ik ben eigenlijk geen fan van sneeuw. Je zal me niet gauw op een ski-vakantie tegen komen. En als het hier rond huis ligt vind ik het ook maar een smurrie.  Maar ik vind het wel prachtig mooi. Net als in een postkaart. En zeker hier boven op de bergen. We hebben er een prachtige, maar wel stevige wandeling gemaakt vanaan de voet van de Mont Beuvray tot boven op het topje.  Koud hebben we het niet gehad hoor! Maar we werden boven echt beloond voor onze inspanning. 

We zijn dan op de terugweg naar huis nog een rondje omgereden over de Haut Folin die nog net ietsje hoger gaat, en daar was het pak nog dikker.  Daar heb je dan ook langlaufpistes. En dat was er aan te zien. Er stonden heel veel auto's geparkeerd op de top en er liep best wel veel volk rond. Iedereen kwam een frisse neus halen tussen het feesten door. Heeft ons ook deugd gedaan. En dan nadien lekker aan ons stoveke. Leuke dag geweest.

En zo zijn wij de feestweek doorgekomen. Met lekker eten en drinken, huiselijke gezelligheid, en dat allemaal gecompenseerd met heel veel kilometers wandelen in prachtige natuur. Wat kan een mens nu nog meer verlangen he ? ( buiten de knuffels en warmte van familie en vrienden om je heen.)

We maken er hier onder ons 2 het beste van. En hopen dat ook voor jullie allemaal.  Dat 2021 een mooi, warm jaar mag worden. Met heel veel vriendschap, liefde en warmte voor elkaar. Een jaar waarin we mekaar niet meer hoeven te missen. Maar elkaar weer mogen zien en voelen. Een jaar vol gezelligheid..... Maar eerst nog even voorzichtig blijven en dat stomme virus kapot krijgen. Zodat we in de zomer weer mogen mogen. En alles weer normaal kan zijn. Ik wens het u allen toe. Xxx

HAPPY NEW YEAR xxx

Warme dagen voor iedereen.

 Wij wensen jullie allen fijne, warme eindejaarsdagen toe. Echte feestdagen zullen het niet worden. Maar we doen dit goed zo. Allen samen voor elkaar. 

2021 wordt vast een fantastisch jaar. Dat hebben we allemaal dik verdiend. 

Stay safe en hou het veilig. En dan zien we mekaar hopelijk snel terug. Lieve groeten en een warme afstandsknuffel. 

Eddy en Greet.

Beetje misgegokt vandaag

 Vandaag hier thuis deze ochtend vertrokken met het zonnetje. Het beloofde een mooie dag te worden dus zouden we er nog eens een dagje op uit trekken. Wij hup in de auto en op naar de wijnstreek. Nuit Saint Georges kreeg onze voorkeur. Prachtig, gezellig stadje. Pal in de wijnvelden. Prachtig om foto's te maken op zo een zonnige dag, heerlijk om te wandelen. 

Maar..... even voorbij Autun kwamen we in een hele dichte mist terecht.... en daar zijn we voor 16u niet meer terug uitgeraakt. 😒😔 In Nuit Saint Georges zagen we geen 100 meter ver, dus foto's nemen van de wijnvelden was geen optie.

In het stadje zelf viel de mist als miezerige regen op ons. We kochten een belegd broodje bij de bakker dat we op een bankje opsmikkelden. Beetje verder nog een koffie met een wafel " on the go". Maar voor de rest was het er stil en doods. Niet veel open. Mis gegokt dus, en dat trieste weer deed ook niet veel aan de stemming. Dus.... retour. 

Wij weer terug richting huis. En... je raadt het nooit. Beetje voor Autun verdwijnt al de mist en krijgen we terug zon en blauwe luchten.

 Hoera !! Auto aan de kant bij het meer. Wandelschoentjes aan en go! Nog een zalig toertje rond het meer gewandeld en toch nog blij weer naar huis. Nog net voor het donker thuis. 

Want hier in Frankrijk moet tegenwoordig alles voor 20h op stok he. Avondje in de zetel. Nagenieten van toch nog een leuk ontspannend dagje.