Kastelenroute

 

Zo staan er hier in de regio ontelbare kastelen die nog (tijdelijk of gedeeltelijk) bewoond zijn. Vele zijn Châteaux de familles en zijn al generaties lang familiebezit. Het is prachtig om al die kastelen op wandelingen, fietstochtjes of cabrio-ritjes tegen te komen. En ik begrijp volkomen dat niet iedereen zijn deuren wil openzetten voor publiek. Maar af en toe is het toch leuk om er zo toch eens eentje aan de binnenkant te bezoeken en eens door de tuinen te wandelen. Het intrigeert me ook om te weten wie er nu woont, of wie het in de tijd laten bouwen heeft en wat er doorheen de jaren allemaal gebeurd is. Dus als je dan zo een stukje geschiedenis kan mee krijgen vind ik dat fantastisch. Maar zelf zo een kasteeltje bewonen en vooral onderhouden..... ik mag er niet aan denken. Wat een werk en wat een onkosten allemaal. Ik beleef liever de fantasie en het misterie errond.

Proper dorp.

 Vandaag zijn we met de groep vrijwilligers van de "comité de fleurissement " een voormiddag zoet geweest met het zuiver zetten van alle bloemenperkjes in het dorp.

We hebben een fijne groep dames, en ook enkele heren, die zich elk jaar ten volle inzetten om van Cressy sur Somme een echte "village fleurie " te maken. We krijgen er ook elk jaar een beoordeling voor,  zoals een hotel sterren krijgt. En we zijn best wel trots op de "2 🌸 🌸 fleurs" van ons dorp. 

We hebben gewoon ook een supergezellig dorp waar iedereen mekaar graag ziet en goed met mekaar omgaat. Ons dorp hangt goed aan elkaar en dat is heel fijn.

En dus had vandaag ook weer iemand voor koffie en fruitsap en heerlijke appeltaart gezorgd.  Want wie goed werkt moet ook goed eten he.

Natuurlijk hebben we de maatregelen gerespecteerd en voldoende afstand bewaard.  Maar het was toch heel fijn om nu met het goede weer terug buiten te kunnen komen en de vrienden terug te zien. De batterijtjes zijn weer opgeladen en ons dorp vaart er wel bij.

Wat zitten we hier toch goed in Cressy sur Somme. Echt een superdorp om in te wonen. 😍❤👍

Toerist in eigen streek, staycation

 Om het allemaal een beetje leuk en gezellig te houden hier met ons tweetjes, gaan we regelmatig op uitstap.  We spelen toerist in eigen streek. Zo hebben we, als we weer open mogen, ook weer veel te vertellen tegen onze gastjes, en veel nuttige tips voor trips.

Zo zijn we onlangs nog een dagje naar Vichy geweest. Vichy dat vooral bekend is van zijn bronnen en thermes,  het water, de muntjes,  Vichy-ruitjes.... vroeger was het een heel welvarende en sjieke stad, en daar kan je nu nog veel van merken. Er zijn heel veel parken, met overdekte wandelpaden, prachtige gebouwen uit lang vervlogen tijden...

Het is een bruisende stad.  Met ( in normale tijden) vele gezellige terrasjes, restaurants, en ook leuke winkelstraten met sjieke boutiques en heel veel delicatessenzaken. Je kan er wandelen langs de rivier Allier langs prachtige aangelegde parken. Hier kan je makkelijk een dagje vertoeven. 

Zo hadden we al vaker dit beeld boven het stadje Cercy-la-tour zien staan als we er passeerden. Maar nu zijn we er echt eens gestopt en gaan ontdekken welk verhaal er achter zat. Het is blijkbaar een beeld dat hier geplaatst is ter ere van de 100e verjaardag van de Maria- verschijning in Lourdes. Een beetje verder rijden, in Nevers meer bepaald, ligt Bernadette van Lourdes opgebaard. Haar lichaam is gebalsemd en ligt in een glazen kist in een kapel bij een kloostergemeenschap in Nevers. Je kan haar daar gaan "bezoeken". En hier in Cercy-la-tour kan je prachtig wandelen en fietsen langs het kanaal.

Onlangs zijn we eens naar een kleinere, maar een van de oudste (heb ik me laten vertellen) wijnstreken van Frankrijk gereden. Saint-Pourcain sur Sioule. Het was een stralende dag, heel mooie streek om door te rijden. En er is een hele grote cave coopérative waar je rustig kan kijken, proeven en kopen.

Afgelopen week maakten we nog een uitstapje naar Autun. Dat is een oude Romeinse stad. Je ziet er nog overblijfselen van de stadswallen, er is een Romeins amphithéâtre,  er staan allerlei torens, oude stadspoorten, kathedraal, tempel,  musea, prachtige gebouwen, gezellige terrasjes, een groot meer.... maar wij ontdekten er ook prachtige natuur en een magnifieke wandeling langs een waterval. Zeker een aanrader, en doenbaar met kinderen. Goede wandelschoenen zijn wel een must. Je kan er trouwens ook gaan rotsklimmen op verschillende parcours. Echt de moeite waard.

En gisteren beleefden we een prachtige dag op de Roche de Solutré bij Macon. De legende wil dat in de oudheid de jagers het wild die rots opjoegen om ze in het nauw te drijven. De dieren stortten zich dan te pletter, waarna de vrouwen van de jagers daar ter plekke de dieren uitbeenden en de vellen stroopten. Men heeft er heel veel beenderen terug gevonden aan de voet van de rots. 

In het Prehistorisch museum aan de voet van de rots ( dat nu jammer genoeg door corona ook gesloten is) leer je dan dat de werkelijkheid minder bloederig was. Maar, wat zou het leven saai zijn zonder al die légendes en heroische verhalen uit het verleden he. Feit is dat het daar boven op die rots prachtig mooi is. Het pad naar boven is goed begaanbaar en je kan de klim maken met kinderen als je ze maar kort bij je houdt, want nergens beveiliging of zo.  Maar de beloning als je boven komt is WWWOWWW.

En laat die rots nu nog eens juist midden in de streek van onze favoriete witte wijn , Pouilly-Fuissé  liggen.... dat nemen we er graag bij. Je vind er de ene na de andere cave de dégustation.  En de streek is werkelijk prachtig om door te rijden. Prachtige huizen, wijndomeinen... alles en pierre ( in dat oude gelige gesteente) en dan die wijnranken zo ver je kunt zien.... Schitterend.

Je ziet, we mogen niet werken IN onze zaak, maar we mogen wel dingen doen VOOR onze zaak. En daar zijn we volop het aangename aan het nuttige aan het koppelen.  Als we straks weer open mogen hebben we hier hopelijk weer geen tijd meer voor. Ondertussen houden wij ons hier rustig en in stilte bezig. 
 

Groetjes aan allen

Love you all.

Wandelen doorheen onze provincie.

Wandelen, wandelen, wandelen..... we hebben in deze Coronatijden al wat kilometers gelopen. In de voormiddag doen we wat klusjes en huishoudelijk werk,  en na het middageten trekken we onze stapschoenen aan om op pad te gaan.

We hebben heel veel boekjes en documentatie liggen over wandelingen "in de buurt" voor onze gasten, maar zelf waren we er nog niet toe gekomen om deze te gaan ontdekken. Een beter moment dan nu gaan we niet meer krijgen denk ik. 

Dus 's ochtends bij de koffie bekijken we het weerbericht en kiezen er de beste streek uit, zoeken daar in de buurt een mooie wandeling. Na het middageten de schoenen en jassen de auto in, en dan zijn we weg voor een paar uurtjes.  We hebben zo al heel veel mooie nieuwe plekjes ontdekt.

Zo hebben we eens een "Kasteelweek " gedaan, waarbij we elke dag vanop de parking van een ander kasteel vertrokken en zo door de parken,  tuinen en Middeleeuwse huisjes rondom passeerden.  Prachtig mooi allemaal.

We hebben ook een weekje de Rigole de l' Arroux gevolgd. Dat is een klein riviertje die langs de grote rivier, de Arroux, vanuit Gueugnon slingert tussen de velden tot in het kanaal in Digoin. In totaal zal dit zo een goeie 15 km à 20 km lang zijn. Maar, wij hebben hem in stukjes gedaan. De auto geparkeerd op 1 van de vele daarvoor voorziene plekjes langs de Rigole en dan telkens 3 à 4 km heen, en weer terug naar de auto. Zo hadden we dan telkens toch 6 a 8 km gedaan. En elke keer was de wandeling weer helemaal anders, ook al liep je steeds langs hetzelfde riviertje. Elk stukje heeft weer nieuwe dingen om te ontdekken, andere uitzichten, andere dieren en kleuren op onze weg. Telkens weer nieuwe mooie dingen gezien. Super.

We zoeken wel graag het water op ook als we gaan wandelen. Langs rivieren en kanalen,  of rond een meer. Altijd mooi om foto's te maken. Je kan er ook goed vogels en andere  dieren spotten. Alle dieren moeten drinken, dus water trekt hen aan. Zo hebben we een prachtige wandeling gemaakt in een

heel moerrassig natuurreservaat in Moulins. De sporen en geuren van wild die we daar konden waarnemen waren echt heel overvloedig. Dat was ook een topdagje.

En als het heel veel geregend heeft en de bossen en velden liggen er te drassig bij, lopen we over de voie verte. Dat zijn eigenlijk fietsroutes die vaak over geasfalteerde oude spoorlijnen gaan. Daar heb ik ook boekjes van liggen vanover  heel Frankrijk. Kilometers lang kan je zo wandelen en fietsen.

De ene dag lopen we ergens in een dal langs een rivier, en de dag nadien over heuvels vol druivenstokken met prachtige vergezichten. Het gaat nooit vervelen. De ene dag hebben we blauwe luchten met volle zon, en de volgende dag dreigen er steeds grote grijs-zwarte wolken boven ons hoofd. Altijd even mooi.

We komen ook elke keer weer andere dieren tegen. Zo zagen we natuurlijk al veel koeien en prachtige stieren, paarden in alle kleuren en maten,  eenden en watervogels, een keertje zagen we een familie kraanvogels in de wei zitten. En we spotten heel veel roofvogels. Buizerds, rode en zwarte wouw, grauwe kiekendief, torenvalkjes die hangen te bidden in de lucht. We hebben al spelende vossenjongen ontdekt. En natuurlijk de gewone boerderijdieren zoals haan en kippen, en de geiten en de bok ruiken we al van ver!

Ik neem honderden foto's.  Eddy moet soms echt op me wachten als ik ergens weer zo een mooi plekje gezien heb waar ik maar niet genoeg foto's van kan nemen. Maar zo kan ik er nadien thuis nog lang van nagenieten. Ik bekijk mijn foto's zelf echt nog veel terug. En dan kies ik weer nieuwe plaatjes uit om een schilderij van te maken. Want ook in mijn atelier wordt de tijd nog steeds nuttig besteed.  Maar dat is een verhaal voor een volgende keer.

Nu gaan we eten. Mosseltjes staan er vandaag op het menu. We missen onze mosselweekends tijdens de winterperiode wel. Maar we eten er zelf wel regelmatig een potje van op. En dan.... de schoenen aan en de paden op. Op naar weer een nieuw avontuur.

Tot de volgende. Stay safe. Love you all.

Witte Kerst

 We hebben het onder ons tweetjes aan het stoveke hier heel gezellig gemaakt tijdens de feestdagen.

Maar toch voelde het maar vreemd dat we familie en vrienden moesten missen. Normaal brengen we de feestdagen altijd in Belgie door. Maar die corona is toch wel een dik egoistisch beestje he, om alles zo naar zijn hand te willen zetten. 

En dus hebben we de tafel mooi gedekt bij de kerstboom. Die Kerstboom stond trouwens voor de 1e keer in onze privé.  Normaal zet ik die in de zaak, omdat we toch altijd daar aan het werk zijn. Nu zitten we altijd in ons huisje, dus mocht het daar wel wat gezelliger zijn.

Gelukkig hadden we ne goeie chef-kok in huis he. We hebben samen gezellig gekookt en we hebben heerlijk gegeten. Met Kerst hadden we Ree met een puree van kastanjes, knolselder en boerekool. Heerlijk. En dan een lekker sausje met champignons er bij. Dat was echt genieten. En met oudjaar hebben we onszelf verwend met allemaal lekkere tapas met vis en fruits de mer.  Daar zeg ik ook nooit neen tegen. 

En om dat allemaal een beetje goed te verteren zijn we elke dag een mooie stevige wandeling gaan maken. We hebben hier voor de gasten verschillende boekjes met wandelcircuits uit de buurt liggen. En die wandelingen zijn we nu zelf aan het doen. Lijkt me straks ook superhandig als ik mijn gasten op pad wil sturen, als ik er zelf al geweest ben. Dan weet ik of het zwaar is, of niet. En of ze goed aangeduid zijn. Alles voor de gasten he. 

En zo kwamen we dit jaar op 2e Kerstdag op de Haut Folin en de Mont Beuvray terecht. Dat zijn de 2 hoogste bergen hier in de buurt. Allebei rond de 8 a 900 meter hoog. Ze liggen op een goeie 50km van ons verwijderd. En daar kwamen we in de sneeuw terecht. Toch nog een witte Kerst dus.

Ik ben eigenlijk geen fan van sneeuw. Je zal me niet gauw op een ski-vakantie tegen komen. En als het hier rond huis ligt vind ik het ook maar een smurrie.  Maar ik vind het wel prachtig mooi. Net als in een postkaart. En zeker hier boven op de bergen. We hebben er een prachtige, maar wel stevige wandeling gemaakt vanaan de voet van de Mont Beuvray tot boven op het topje.  Koud hebben we het niet gehad hoor! Maar we werden boven echt beloond voor onze inspanning. 

We zijn dan op de terugweg naar huis nog een rondje omgereden over de Haut Folin die nog net ietsje hoger gaat, en daar was het pak nog dikker.  Daar heb je dan ook langlaufpistes. En dat was er aan te zien. Er stonden heel veel auto's geparkeerd op de top en er liep best wel veel volk rond. Iedereen kwam een frisse neus halen tussen het feesten door. Heeft ons ook deugd gedaan. En dan nadien lekker aan ons stoveke. Leuke dag geweest.

En zo zijn wij de feestweek doorgekomen. Met lekker eten en drinken, huiselijke gezelligheid, en dat allemaal gecompenseerd met heel veel kilometers wandelen in prachtige natuur. Wat kan een mens nu nog meer verlangen he ? ( buiten de knuffels en warmte van familie en vrienden om je heen.)

We maken er hier onder ons 2 het beste van. En hopen dat ook voor jullie allemaal.  Dat 2021 een mooi, warm jaar mag worden. Met heel veel vriendschap, liefde en warmte voor elkaar. Een jaar waarin we mekaar niet meer hoeven te missen. Maar elkaar weer mogen zien en voelen. Een jaar vol gezelligheid..... Maar eerst nog even voorzichtig blijven en dat stomme virus kapot krijgen. Zodat we in de zomer weer mogen mogen. En alles weer normaal kan zijn. Ik wens het u allen toe. Xxx

HAPPY NEW YEAR xxx

Warme dagen voor iedereen.

 Wij wensen jullie allen fijne, warme eindejaarsdagen toe. Echte feestdagen zullen het niet worden. Maar we doen dit goed zo. Allen samen voor elkaar. 

2021 wordt vast een fantastisch jaar. Dat hebben we allemaal dik verdiend. 

Stay safe en hou het veilig. En dan zien we mekaar hopelijk snel terug. Lieve groeten en een warme afstandsknuffel. 

Eddy en Greet.

Beetje misgegokt vandaag

 Vandaag hier thuis deze ochtend vertrokken met het zonnetje. Het beloofde een mooie dag te worden dus zouden we er nog eens een dagje op uit trekken. Wij hup in de auto en op naar de wijnstreek. Nuit Saint Georges kreeg onze voorkeur. Prachtig, gezellig stadje. Pal in de wijnvelden. Prachtig om foto's te maken op zo een zonnige dag, heerlijk om te wandelen. 

Maar..... even voorbij Autun kwamen we in een hele dichte mist terecht.... en daar zijn we voor 16u niet meer terug uitgeraakt. 😒😔 In Nuit Saint Georges zagen we geen 100 meter ver, dus foto's nemen van de wijnvelden was geen optie.

In het stadje zelf viel de mist als miezerige regen op ons. We kochten een belegd broodje bij de bakker dat we op een bankje opsmikkelden. Beetje verder nog een koffie met een wafel " on the go". Maar voor de rest was het er stil en doods. Niet veel open. Mis gegokt dus, en dat trieste weer deed ook niet veel aan de stemming. Dus.... retour. 

Wij weer terug richting huis. En... je raadt het nooit. Beetje voor Autun verdwijnt al de mist en krijgen we terug zon en blauwe luchten.

 Hoera !! Auto aan de kant bij het meer. Wandelschoentjes aan en go! Nog een zalig toertje rond het meer gewandeld en toch nog blij weer naar huis. Nog net voor het donker thuis. 

Want hier in Frankrijk moet tegenwoordig alles voor 20h op stok he. Avondje in de zetel. Nagenieten van toch nog een leuk ontspannend dagje.

Let's go outside

 Dat wij echte buitenmensen zijn dat moet ik de trouwe lezers niet meer vertellen. Als we kunnen, zijn we buiten, wandelen, klussen, in de tuin werken.... zuurstof en zonne-energie opdoen. 

Daarom zijn we hier ook komen wonen. Omwille van de rust en de uitgestrektheid die we hier op het platteland hebben.  Ik kan nu, na 13 jaar nog steeds verwonderd raken door de schoonheid van de natuur rondom ons.

En nu, in Coronatijden,  hebben we meer tijd om daar ten volle van te genieten. Het zijn voorlopig onze enige uitstapjes. Een wandeling gaan doen. Vaak ook nog aan het einde van de dag, nog snel een toertje lopen, om dan te genieten van het prachtige avondrood en een mooie zonsondergang.

We hebben dit jaar ook geluk met het weer. Tot een eindje in December hebben we prachtige dagen vol zon en hemelsblauwe luchten gehad.

Heerlijke temperaturen om wandelingetje te maken, en zo af en toe toch nog eens wat mensen te zien. Want met zulk goed weer komt iedereen buiten he.

De volgende dagen is er minder goed weer voorspeld.  We zullen de feestdagen thuis aan de kachel doorbrengen.  Ook dat is een primeur. We hebben elk jaar de feestdagen in Belgie bij familie en vrienden doorgebracht. Dit jaar voor de eerste keer thuis, met ons tweetjes rond de kachel. We maken er maar het beste van. Zetten de kerstboom op, koken wat lekkers,  spelen een gezelschapspel of kijken wat televisie. Het is niet anders. Er over zeuren biedt geen oplossingen. Je aan de regels houden hopelijk wel.

Als iedereen een beetje voorzichtig door die feestdagen gaat, dan komt voor de mensen uit de horeca rond Maart misschien met de lente ook het licht aan het einde van de tunnel. Ik wens het onszelf en al onze collega's wereldwijd toe. Ooit komt er een einde aan deze ellende. Hou vol!

I feel spoiled

 Mijn ventje is gene gewone he. Terwijl ik aan het poetsen was in de privé ging hij koken in de keuken van het restaurant. Krijg ik hier vanavond zo een geweldige schotel voor mijn neus met kreeft, groentjes en patatjes in de schil. Superlekker van de eerste tot de laatste hap. Dit was al eens een probeerseltje voor de feestdagen zegt hij dan. Dat belooft !!! Het zullen vreemde feestdagen worden, zo met ons tweetjes thuis. Maar als mijne kok dan zulk eten op tafel tovert..... dat maakt heel veel goed he. Ventje, ge zijt nen topper. Liefde van de vrouw gaat zeker ook door de maag. Dus, ge kunt op uw 2 oren slapen. 🥰😍😘❤

Drukke atelierdagen.

 Deze dagen ben ik volop in de weer in mijn atelier. Tijd zat en ideetjes genoeg. Dus de inspiratie vloeit als het ware uit op mijn doeken nu.

Heb er wel een paar " op de ezel staan" zoals ze dat dan zeggen he.

Deze, " het gele huis op de berg" heb ik vorige week weggebracht naar de eigenaars van het huis. Het zijn vrienden die hier regelmatig in de zaak komen en die vonden het wel leuk om dit zicht op hun huis in de woonkamer op te hangen.  Ze waren er alleszins heel blij mee.

De volgende die afgewerkt werd, was deze leuke koeiensnoet. Een echt lieverdje he.  Zij kreeg voorlopig een plekje aan de muur in het restaurant,  tot iemand haar zo leuk vind dat ze mee naar huis mag. Zo houd ik altijd plaats voor weer wat nieuws.

Zoals deze compositie waar een koeienfamilie haar dagje doorbrengt op het strand. Een combinatie van textielmateriaal en acrylverf. Heel leuk om te doen. Ik raak geinspireerd door de stofjes die ik vind, en dan volgt de rest van het verhaal vanzelf. Als laatste schilder ik dan zelf het landschap en de koeien waardoor een leuk geheel ontstaat. Bij deze moeten de koetjes nog ingekleurd worden.

Net zoals de koetjes uit dit groene boslandschap. Deze "wandelaars" hebben ondertussen een nieuwe thuis gevonden. Een vriendin vond hem zo leuk dat ze vroeg of ik deze compositie voor haar wilde reserveren. Natuurlijk kan dat. Dus zodra deze koetjes afgewerkt zijn, krijgen zij ook hun nieuwe vaste plekje.

En dan kan ik weer verder met de volgende die in de pijplijn staan. Allemaal koetjes. Ik heb modellen genoeg hier in de buurt. Op elke wandeling kom ik wel weer een mooi stel tegen 

Waar ik dan een foto van maak waardoor ik me nadien thuis laat inspireren om weer een nieuw werk op te starten. Liefst werk ik met foto's die ik zelf genomen heb. Omdat je daar de sfeer volledig in voelt en begrijpt.  Je was er tenslotte  zelf bij.... en dan kan je er nog alle kanten mee uit bij de afwerking. Exacte copie van de foto, of wat meer gebruik van eigen fantasie en interpretatie.  Alles kan, zolang het maar leuk blijft om te doen.

En zo vul ik dus nu mijn dagen tijdens deze 2e lockdown. De gewone dagelijkse was en plasklusjes opgevuld met sporten, wandelen en creatief bezig zijn. Ik kom uren te kort in mijn dagen. Verveling krijgt hier geen kans. Ik hoop voor jullie hetzelfde.

Stay safe. Blijf allemaal gezond. Love you all.